Επικοινωνήστε μαζί μας ώστε να παραγγείλετε τον Άγιο που επιθυμείτε φτιαγμένο αποκλειστικά για εσάς.
Η Αγιογραφία δεν γεννήθηκε για να στολίσει τους τοίχους.
Γεννήθηκε για να μιλήσει στην ψυχή…
Μέσα στους αιώνες, όταν αυτοκρατορίες χάθηκαν, όταν πόλεις καταστράφηκαν, όταν βιβλία κάηκαν και γενιές πέρασαν, η Ορθόδοξη Εικόνα έμεινε.
Έμεινε στους Ναούς.
Έμεινε στα Μοναστήρια.
Έμεινε στα σπίτια των ανθρώπων.
Έμεινε στην καρδιά του λαού.
Και συνεχίζει να μαρτυρεί ότι η Παράδοση δεν είναι ένα απολίθωμα του παρελθόντος. Είναι ζωή που παραδίδεται από χέρι σε χέρι, από γενιά σε γενιά.
Ο αγιογράφος στέκεται σήμερα απέναντι σε αυτή την παράδοση με δέος.
Δεν κρατά απλώς ένα πινέλο.
Κρατά μια ευθύνη.
Μπροστά του βρίσκεται το ξύλο, ο χρυσός, τα χρώματα, η αυγοτέμπερα, το σχέδιο. Πίσω όμως από αυτά βρίσκεται κάτι πολύ μεγαλύτερο: η μνήμη αιώνων Ορθόδοξης πίστης και τέχνης.
Γι’ αυτό η Αγιογραφία δεν μπορεί να είναι απλώς μια ακόμη μορφή καλλιτεχνικής έκφρασης.
Είναι μαρτυρία…
Μαρτυρία ότι ο άνθρωπος δεν είναι μόνο ύλη.
Ότι η ομορφιά μπορεί να γίνει δρόμος προς το θείο.
Ότι η μνήμη των Αγίων μπορεί να παραμένει ζωντανή.
Ότι η παράδοση μπορεί να συνεχίζει να αναπνέει μέσα στον σύγχρονο κόσμο.
Θέλουμε να το παραλάβουμε με σεβασμό και να το παραδώσουμε ζωντανό στο μέλλον.
Αυτό είναι το όραμά μας.
Να μελετήσουμε την παράδοση.
Να μαθητεύσουμε στους δασκάλους.
Να αναζητήσουμε την τεχνική.
Να σεβαστούμε τους κανόνες.
Να κοπιάσουμε για την ποιότητα.
Και ύστερα, με ταπεινότητα, να δημιουργήσουμε.
Γιατί ο αγιογράφος δεν είναι ιδιοκτήτης της παράδοσης.
Είναι προσωρινός φύλακάς της.
Παραλαμβάνει κάτι που δεν του ανήκει και έχει το χρέος να μην το προδώσει.
Σε μια εποχή ταχύτητας, επιφάνειας και μαζικής παραγωγής, επιλέγουμε τον δύσκολο δρόμο.
Τον δρόμο της υπομονής.
Εκεί όπου ένα έργο δεν μετριέται μόνο σε ώρες εργασίας, αλλά σε προσοχή, μελέτη, προσευχή και αγάπη.
Εκεί όπου το χρυσό δεν χρησιμοποιείται απλώς για να εντυπωσιάσει, αλλά για να υπηρετήσει την εικόνα.
Εκεί όπου το πρόσωπο του Αγίου δεν αντιμετωπίζεται ως ένα ακόμη ζωγραφικό θέμα, αλλά ως μια ιερή παρουσία που απαιτεί σεβασμό.
Να μην τελειώνει η Αγιογραφία στα χέρια μας.
Να περάσει στα παιδιά.
Στους νέους.
Στους ανθρώπους που σήμερα αναζητούν την ταυτότητά τους μέσα σε έναν κόσμο που αλλάζει με πρωτοφανή ταχύτητα.
Να δουν ότι υπάρχει ακόμη κάτι που αξίζει να μαθητεύσεις, αντί απλώς να καταναλώσεις.
Κάτι που αξίζει να διαφυλάξεις, αντί να αντικαταστήσεις.
Κάτι που αξίζει να παραδώσεις, αντί να κρατήσεις μόνο για τον εαυτό σου.
Γιατί κάθε γενιά έχει το δικό της χρέος απέναντι στην παράδοση.
Το δικό μας χρέος είναι να μην αφήσουμε τη φλόγα να σβήσει.
Να συνεχίσουμε να μελετούμε.
Να συνεχίσουμε να δημιουργούμε.
Να συνεχίσουμε να μαθαίνουμε.
Να συνεχίσουμε να υπηρετούμε.
Και όταν κάποτε τα δικά μας χέρια σταματήσουν, να υπάρχει κάποιος άλλος που θα πάρει το πινέλο και θα συνεχίσει.
Αυτό είναι το Όραμα του Αγιογράφου.
Όχι να δημιουργήσει απλώς εικόνες που θα θαυμάζονται.
Αλλά να συμβάλει, όσο μπορεί, ώστε η Ορθόδοξη Εικόνα να παραμείνει ζωντανή.
Να συνεχίσει να μιλά.
Να συνεχίσει να διδάσκει.
Να συνεχίσει να παρηγορεί.
Να συνεχίσει να θυμίζει στον άνθρωπο ποιος είναι, από πού έρχεται και προς τα πού μπορεί να πορευθεί.
Γιατί όσο υπάρχει άνθρωπος που πιστεύει, άνθρωπος που προσεύχεται και άνθρωπος που κρατά ζωντανή την παράδοση, η Εικόνα δεν σιωπά.
Και όσο υπάρχει έστω και ένας άνθρωπος που είναι πρόθυμος να μαθητεύσει, να κοπιάσει και να υπηρετήσει αυτή την τέχνη,
η φλόγα θα παραμένει αναμμένη.
Α΄ Θεσσαλονικεῖς 5:19
